Rauðsmári á 2, ári í lífrænni sáðskiptarækt í Vestri- Pétursey í Mýrdal (ÓRD,1996 ) | Lífræn ræktun er undirstaða allrar lífrænnar jarðræktar.
Um er að ræða túnrækt , akuryrkju og ylrækt þar sem undirstöðuþættirnir eru lífrænn áburður af ýmsu tagi, safnhaugagerð, sáðskipti, belgjurtarækt, lífrænar varnir í stað hefðbundinna eiturefna og miklar kröfur eru gerðar til gróður- og umhverfisverndar. Skógrækt og nýting villts gróðurs og þörunga getur fallið undir lífræna framleiðsluhætti.
Notkun tilbúins áburðar er aflögð við aðlögun að lífrænni jarðrækt enda samræmist notkun auðleystra áburðarsalta ekki sjálfbærri, lífrænni ræktun (sjá Lög og reglur , Vottun og eftirlit ).
Að jafnaði er uppskera á flatareiningu minni í lífrænni jarðrækt en hefðbundinni en breytileiki er þó mikill, svo sem eftir jarðvegstegund, gróðurskilyrðum og notkun belgjurta. Einnig má reikna með að uppskeran aukist eftir því sem líður á aðlögunartímann. Fyrstu árin eru erfiðust og því er greiddur aðlögunarstuðningur um nokkurra ára skeið í öllum nágrannalöndunum. Hér á landi er aðeins hægt að fá stuðning fyrir eitt ár samfellt á hverja spildu í lífrænni aðlögun sem nægir ekki til fullrar aðlögunar. |